ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଅମାନବୀୟ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ

ଅମାନବୀୟ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ
ଭାଲଚନ୍ଦ୍ର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ଦେଶୀ ବିଦେଶୀ ପୁଞ୍ଜିର ସ୍ବାର୍ଥରେ ଆମ ଦେଶରେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ଓ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମୁଦ୍ରାପାଣ୍ଠିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ନୂତନ ଅର୍ଥନୀତି ପ୍ରଣୟନ ହେବା ପରଠାରୁ ଇତିମଧ୍ୟରେ ୨୯ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। ଏହି ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ଉଭୟ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟରେ କ୍ଷମତାସୀନ ସବୁ ସରକାର ଉକ୍ତ ଜନବିରୋଧୀ ଆର୍ଥିକ ନୀତିର ଅଂଶବିଶେଷ ଭାବେ ଜଗତୀକରଣ, ଉଦାରୀକରଣ ଓ ଘରୋଇକରଣ ନୀତିକୁ ହିଁ ଆନ୍ତରିକତାର ସହ ଲାଗୁ କରି ଆସିଛନ୍ତି। ତେବେ ସରକାରଙ୍କ ଉପରୋକ୍ତ ନୀତିର ଲାଭଟି ଦେଶୀ ବିଦେଶୀ ପୁଞ୍ଜିପତିଙ୍କ ସମେତ ସମାଜର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାଗକୁ ମିଳିଥିବା ବେଳେ ଦେଶର କୋଟି କୋଟି ଶ୍ରମିକ ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସମେତ ସାଧାରଣ ଜନତା ତା’ର ନିର୍ମମ ଶିକାର ହୋଇଛନ୍ତି। ଉଦାରୀକରଣ ନୀତି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦେଶରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ର ତଥାକଥିତ ଢାଞ୍ଚାଗତ ସମଯୋଜନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଲାଗୁ କରିବାକୁ ଯାଇ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ସରକାରମାନେ ଖର୍ଚ୍ଚକାଟ ନାଁରେ ନିଯୁକ୍ତି ସଂକୋଚନ ନୀତି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଫଳରେ ଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ବିଭାଗରେ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଅନେକ ପଦବୀକୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରାଯାଇସାରିଛି। ଏହା ଫଳରେ ଦେଶର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯୁବତୀଯୁବକ ସରକାରୀ କାମରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସରକାରୀ ବିଭାଗ ଓ ସଂସ୍ଥାରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଖାଲି ପଦବୀ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପୂରଣ ନ ହେବା ଫଳରେ ସେସବୁ ବିଭାଗରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅନ୍ୟ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଉପରେ କାମର ବୋଝ ବଢ଼ିବା ସହିତ ସରକାରୀ ସେବାରେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ପ୍ରଭାବ ପଡି଼ଛି। ସରକାର ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ବା ସାମାନ୍ୟ କିଛି ନିଯୁକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ବି ନିୟମିତ ବା ସ୍ଥାୟୀ ବଦଳରେ ଠିକା ବା ଚୁକ୍ତିଭିତ୍ତିକ ନିଯୁକ୍ତି । ସରକାରଙ୍କ ଏହି ନୀତିର ପରିଣାମ ସ୍ବରୂପ ଆଜି ଦେଶରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଠିକା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ନିୟମିତ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଶର ସଙ୍ଗଠିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ମୋଟ ଶ୍ରମିକ ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଠିକା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୧୯୯୧ରେ ୧୧% ଥିବାବେଳେ ୨୦୦୩ରେ ୨୩%, ୨୦୦୯ରେ ୩୯% ଏବଂ ୨୦୧୪ ସୁଦ୍ଧା ତାହା ୪୭%କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଏପରିକି ଗତ କିଛିବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା କେତେକ ବିଭାଗ ଓ ସଂସ୍ଥାରେ ଠିକା ଓ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ସ୍ଥାୟୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କଠାରୁ ବି ଅଧିକ ହୋଇଯାଇଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଶର ସରକାରୀ ବିଭାଗମାନଙ୍କରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଧିକାଂଶ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଣୀ କର୍ମଚାରୀ ଠିକା ବା ଚୁକ୍ତିଭିତ୍ତିକ ବା ଆଉଟସୋର୍ସିଂରେ ନିଯୁକ୍ତ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ନିୟମିତ ଭାବେ ସରକାରୀ କାମ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତିକୁ ନିୟମିତ କରାଯାଉନି। ଫଳରେ ସେମାନେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଭଳି ଦରମା, ମହଙ୍ଗା ଭତ୍ତା, ପେନ୍‌ସନ୍‌ ଆଦି ସୁବିଧାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ସହିତ ଚାକିରିର ଅନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟରେ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି। ତେବେ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ଠିକା କର୍ମଚାରୀଙ୍କଠାରୁ ବି ଆହୁରି ଶୋଷଣ ଓ ପ୍ରବଞ୍ଚନାର ଶିକାର ଆଉଟସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀଗଣ। ଏମାନେ ଯଦିଓ ଆଇନଗତ ଭାବେ ଠିକା କର୍ମଚାରୀ କିନ୍ତୁ ସରକାରୀ ଠିକା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପରି ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିଧାସଳଖ ନିଯୁକ୍ତ ନ ହୋଇ ସରକାରୀ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ବିଭିନ୍ନ ଘରୋଇ ଠିକା ସଂସ୍ଥା ବା ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ ଏଜେନ୍ସି ଜରିଆରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହାଦ୍ୱାରା ସେହି କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସରକାର ନିଜେ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା ଦରକାର ପଡ଼େନି ବରଂ ବହୁତ କମ୍‌ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ନିୟମିତ କର୍ମଚାରୀଙ୍କଠାରୁ ବି ଅଧିକ କାମ ଆଦାୟ ହୁଏ। ଏମାନେ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିଧାସଳଖ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇ ନ ଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସରକାର Hire and Fire Policy ପରି ଯେବେ ଚାହିଁବେ କାମରେ ଲଗାଇ ପାରିବେ ପୁଣି ଯେବେ ଚାହିଁବେ କାମରୁ ବାହାର କରିପାରିବେ। ଆଜି ଦେଶରେ ଉଭୟ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟ ସରକାରମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କର୍ମଚାରୀ ଠିକା ଓ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଆମ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ, ମେଡ଼ିକାଲଠାରୁ ଆରମ୍ଭକରି ବିଦ୍ୟୁତ୍‌, ଗ୍ରାମ୍ୟ ପରିମଳ, ମନ୍‌ରେଗା, ଆଇସିଡିଏସ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗ ତଥା ସେବାରେ ୧.୭ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ କର୍ମଚାରୀ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଯଦି ପୌରପାଳିକା ତଥା ବିଭିନ୍ନ ଅର୍ଦ୍ଧସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ସେବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ ସିକ୍ୟୁରିଟି କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ହିସାବକୁ ନିଆଯିବ ତା’ହେଲେ ଏହି ସଂଖ୍ୟା ତିନି ଲକ୍ଷରୁ ବେଶି ହେବ। ବିଭିନ୍ନ ଘରୋଇ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ ଏଜେନ୍ସିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ଠିକା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପରି ପ୍ରତି ମାସରେ ନିୟମିତ ଦରମା ତ ମିଳେନି ବରଂ ଚାକିରିଟି ଠିକା ଏଜେନ୍ସି ଦୟାରେ ଝୁଲି ରହିଥାଏ। ଅନେକ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସର୍ବନିମ୍ନ ମଜୁରି ପାଇବାରୁ ବି ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଅତି କମ୍‌ ଦରମା (ମାସିକ ୩ରୁ ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କା)ରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଖଟାଯାଉଛି। ସରକାର ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଥିବା ଏହି ସାମାନ୍ୟତମ ଦରମା ବି ସେମାନଙ୍କୁ ସିଧାସଳଖ ନ ଦେଇ ଏଜେନ୍ସି ଜରିଆରେ ଦେଉଥିବାରୁ ତାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା ବେଳକୁ ଅଧା ବା ତା’ଠାରୁ ବି କମ୍‌ ହୋଇଯାଉଛି। ଏଜେନ୍ସିମାନଙ୍କ ସର୍ଭିସ୍‌ ଚାର୍ଜ ବ୍ୟତୀତ ସରକାର ଦେଉଥିବା ଏହି ଦରମାର ଏକ ବଡ଼ ଭାଗ ସେବା କର ନାଁରେ ଅନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏଜେନ୍ସି ନିଜେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଜିଏସ୍‌୍‌ଟି ଲାଗୁ ହେବା ପରେ ଏହି ଟିକସର ପରିମାଣ ୧୮%କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ଫଳରେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସରକାର ଦେଉଥିବା ପ୍ରାପ୍ୟର ପ୍ରାୟ ଏକ ପଞ୍ଚମାଂଶ ସର୍ଭିସ୍‌ ଟିକସ ବାବଦରେ ପୁନଶ୍ଚ ସରକାରଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଯାଉଛି। ସରକାରୀ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍‌ ବେତନ ମିଳିବା ଏବଂ ତାହା ବି ମାସ ମାସ ଧରି ନ ମିଳିବା, ଇଏସ୍‌ଆଇ, ପିଏଫ୍‌ ନାଁରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ୟ ଟଙ୍କା ହଡ଼ପ ହେବା, ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଭତ୍ତା ଓ ଛୁଟିର ସୁବିଧା ନ ମିଳିବା ଆଦି ସାଧାରଣ କଥାରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି। ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଛୁଟିର ବ୍ୟବସ୍ଥା ତ ଦୂରର କଥା ଅନେକ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ସାପ୍ତାହିକ ଛୁଟି କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ଜାତୀୟ ଦିବସରେ ସବୈତନିକ ଛୁଟି ବି ଦିଆଯାଉନି। ଯଦି କେବେ ଛୁଟି ନିଆଯାଏ ତା’ହେଲେ ସେ ଦିନର ବେତନ କାଟି ଦିଆଯାଉଛି। ରାଜ୍ୟର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗ ଅଧୀନରେ ଥିବା ହସ୍‌ପିଟାଲମାନଙ୍କରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀମାନେ ମାସକୁ ଚାରୋଟି ଛୁଟି ଦିନ ପାଇଁ ୨୬ ଦିନର ହିଁ ଦରମା ପାଉଛନ୍ତି। ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ନିଜର କମ୍‌ ଦରମା ଓ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଖର୍ଚ୍ଚଭାର ଲାଗି ଅଧିକାଂଶ ଠିକା ଓ ଆଉଟ୍‌ସୋର୍ସିଂ କର୍ମଚାରୀ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇ ଦୁଇଟି କାମରେ ବା ଦୁଇଟି ଲେଖାଏଁ ସିଫ୍ଟରେ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ସେବାରେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନା ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଦରମା ମିଳୁଛି ନା ଦରମା ବଢ଼ୁଛି ନା ପିଏଫ୍‌ ଟଙ୍କା ସେମାନଙ୍କ ଖାତାରେ ଜମା ହେଉଛି। ତେବେ ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଏଜେନ୍ସିଙ୍କ ସଲାସୁତୁରାରେ ଏହି ଶୋଷଣ ଚାଲିଥିବାରୁ ସେମାନେ ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଦିଗରେ କୌଣସି ପଦକ୍ଷେପ ନେଉନାହାନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଏ ସମ୍ପର୍କରେ କେବେ ପଚାରିବାକୁ ଯାଉଛି ତାକୁ ଚାକିରିରୁ ବାହାର କରିଦେବାକୁ ଧମକ ଦିଆଯାଉଛି। ଦେଶରେ ଠିକା ଶ୍ରମିକ ଉନ୍ମୁଳନ ଆଇନ- ୧୯୭୧ର ଧାରା ୧୦ ଅନୁଯାୟୀ କୌଣସି କର୍ମଚାରୀକୁ ୧୨ ମାସରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଠିକାରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ ବେଆଇନ କରାଯାଇଛି। ନିକଟରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବି ଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତରେ ରାୟ ଦେଇ ନିୟମିତ କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ଶ୍ରମିକ ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନିୟମିତ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସହ ସମାନ ଦରମା, ଭତ୍ତା ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁବିଧା ଦେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ ସରକାରମାନେ ତାକୁ ମାନିବା ତ ଦୂରର କଥା, ସେଦିଗରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ବି ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହନ୍ତି। ମୋ -୯୪୩୭୧୬୬୩୯୧
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..