ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ବଦଳି ଯାଉଥିବା ଗାଁ

ବଦଳି ଯାଉଥିବା ଗାଁ
ମନ-ମାନଚିତ୍ର/ ଡ. ନରହରି ବେହେରା ପଲ୍ଲୀଭୂମି ପ୍ରକୃତିର ନୈସର୍ଗିକ ସୁଷମାର ଲୀଳାସ୍ଥଳୀ। ପ୍ରାକୃତିକ ସୁଷମାର ଏହି ମଧୁମୟ ପରିବେଶ ପଲ୍ଲୀବାସୀଙ୍କୁ କେବଳ ପ୍ରଲୁବ୍ଧ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସରଳ ଜୀବନ ଚର୍ଯ୍ୟାର ମହାମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଥାଏ। ସମ୍ଭବତଃ ନମ୍ର କମ୍ର ପ୍ରକୃତି କୋଳରେ ବଢ଼ିଥିବା ଏହି ସରଳ ଅଧିବାସୀଗଣ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଆପଣାର ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା ଶିଖିଛନ୍ତି। ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଦୋଳ, ପଣାସଂକ୍ରାନ୍ତି, ରଜ ପ୍ରଭୃତି ପର୍ବପର୍ବାଣି ବା ବିବାହ, ବ୍ରତ ସମୟରେ ସେମାନେ ଏମିତି ଆପଣାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଯେ, ଜଣାଯାଏ ସତେ ଯେମିତି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ଲୋକ। ସହରୀ ଜୀବନ ପରି ଆମତ୍କୈନ୍ଦ୍ରିକତା ପଲ୍ଲୀଜୀବନରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା, ହସଖୁସିରେ ଚଳିବା, ଗ୍ରାମ୍ୟ ଜୀବନର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା। ସତେ ଯେମିତି ବେଦର ସେହି ‘ସଂଗଚ୍ଛଧ୍ୱଂ ସଂବଦଧ୍ୱଂ...’ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି କେଉଁ ଅନାଦି କାଳରୁ। ବଣରେ ଥିବା କଣ୍ଟାଗୁଡ଼ିକ ଯେମିତି ପ୍ରକୃତି ଦ୍ୱାରା ଆପଣାଛାଏଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ କୌଣସି ହାତ ହତିଆର ଦରକାର ପଡ଼ି ନ ଥାଏ, ସେହିପରି ପଲ୍ଲୀବାସୀ ପ୍ରକୃତିବଶତଃ ପ୍ରକୃତିକୋଳରୁ ଏହି ସରଳତା ଶିକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ସରଳତା ଯୋଗଁୁ ସେମାନେ କୌଣସି କଥାକୁ ସହଜରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଅନେକ ସମୟରେ ଏହି ସରଳତା ଯୋଗୁ ସେମାନେ ଅଜ୍ଞତା, ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅପସଂସ୍କୃତିର ଶିକାର ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ, ଶୋକ, ଦୁଃଖ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ମନୁଷ୍ୟ ଯୁକ୍ତିବାଦୀ ହେଲେ ବିଜ୍ଞ ହୋଇପାରେ, ମାତ୍ର ସରଳ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ସରଳତା ନ ରହିଲେ ମାନବିକତା ଦୂରେଇଯାଏ। କପଟାଚାର ବୃଦ୍ଧିପାଏ। ପଲ୍ଲୀବାସୀ ଯୁକ୍ତିବାଦୀ ନୁହନ୍ତି। ତେଣୁ କପଟାଚାର, ହିଂସା, ଦ୍ୱେଷ ସହଜରେ ସେମାନଙ୍କୁ କବଳିତ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ଦୁଃଖଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜର୍ଜରିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ସତ, ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ସରଳତାକୁ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଚିର ସହଚର। ଆରଣ୍ୟକ ସଭ୍ୟତାଠାରୁ ଆଧୁନିକ ସଭ୍ୟତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏ ମାନବ ସମାଜର ଗତି ଯୋଗୁଁ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ପାରିଛି। ସେହିପରି ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତି ସବୁବେଳେ ମୋଡ଼ ବଦଳାଇଛି। ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟପଟ ଆଉ ପ୍ରାୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ଏବେ ଅଧିକାଂଶ ଗାଁ ଆଗ ପରି ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳ ହୋଇ ରହିନାହିଁ। ଗାଁ ଗାଁକୁ ପକ୍‌କା ସଡ଼କ ସଂଯୋଗ କରୁଛି। ବିଜୁଳି ଆଲୁଅରେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ହସି ଉଠୁଛି। ଏବେ ଗାଁ ଗାଁରେ ବେତାର, ଦୂରଦର୍ଶନ ପରି ଗଣମାଧ୍ୟମ। ସହର ପରି ଗାଁ ଗାଁରେ ହକର ବୁଲି ବୁଲି ଖବରକାଗଜ ବାଣ୍ଟିଲାଣି। ଗାଁ ଗାଁରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଡାକଘର ଓ ଚିକିସତ୍ାଳୟ । ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅଶିକ୍ଷାର ଅମା ଅନ୍ଧକାର କ୍ରମଶଃ ଦୂରେଇଯାଉଛି। ଗାଁ ଓ ସହର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୂରତା କ୍ରମଶଃ କମି କମି ଯାଉଛି। ଏହାଦ୍ୱାରା ପଲ୍ଲୀ ଜୀବନରେ ଉନ୍ନତି ହେଉଛି ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ଗଭୀରଭାବରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଅତୀତ ପଲ୍ଲୀଜୀବନରୁ ସରସତା ମରି ମରି ଆସୁଥିବାର ଜଣାଯାଏ। ପୂର୍ବ ପରି ପାରିବାରିକ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହସି ଉଠୁଥିବା ଗାଁ ମାଟିର ରଙ୍ଗ କ୍ରମଶଃ ଫିକା ପଡ଼ି ଆସୁଛି। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାରେ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀ ଗାଁ ମାଟିର ମୋହ ତ୍ୟାଗ କରି ସହରାଭିମୁଖୀ ହେବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି। ଗାଁଠାରୁ ସହରରେ ଅଧିକ ସୁଖସୁବିଧା ଅଛି ବୋଲି ସେମାନେ ବିଚାର କରୁଛନ୍ତି। ଗାଁର ଧୂଳିଧୂସରିଆ ବାଟ, ନଡ଼ାଛପର ଘର, ମା’ମାଉସୀର ସ୍ନେହ କି ସାହିଭାଇର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖି ପାରୁନାହିଁ। କୃଷିକର୍ମ, ବେପାର ବଣିଜ କିମ୍ବା ଗ୍ରାମୀଣ ପୂଜାପାର୍ବଣ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ଆଉ ଆଗ୍ରହ ରହୁନାହିଁ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ କରି ଆସୁଥିବା କୌଳିକ ବୃତ୍ତିକୁ ସେମାନେ ଘୃଣା ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଗାଁର ସବୁ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା ଓ ଚଳଣି ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷିତ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ରୂପ ନେଇଛି। ଶ୍ରମବିମୁଖତା ଓ ତଥାକଥିତ ସହରୀ ଜୀବନକୁ ସେମାନେ ଆଭିଜାତ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ ବୋଲି ଧରି ନେଇଛନ୍ତି। ଗାଁର କୌଣସି କର୍ମରେ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ରହୁନାହିଁ। ପଲ୍ଲୀମାଟିରେ ବାସ କରୁଥିବା ଆମତ୍ୀୟସ୍ବଜନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ସତେ ଯେମିତି ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରର ସମ୍ପର୍କ ତୁଟାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ସରକାରୀ ବାବୁମାନେ ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସିବା ପରି କେବେ କେମିତି ସେମାନେ ଗାଁକୁ ବୁଲି ଆସୁଛନ୍ତି, ଓଳିଏ ଘଡ଼ିଏ ରହି ପୁଣି ପଳାଇ ଯାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସହରକୁ ଯାଇ ନ ପାରି ଗାଁରେ ପଡ଼ି ରହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗାଁ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ବା ସମ୍ମାନ ରହୁନାହିଁ। ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଥିବା ଅକୃତ୍ରିମ ସ୍ନେହପ୍ରେମ ଫିକା ପଡ଼ିଗଲାଣି। ସେମାନେ କୌଣସି ନା କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ବଶମ୍ବଦ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି। ପୂର୍ବପରି ପାରିବାରିକ ସମ୍ପର୍କ ଅପେକ୍ଷା କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ପରିଚୟ ନେଇ ବଞ୍ଚତ୍ବାକୁ ସେମାନେ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ତେଣୁ ପୂର୍ବର ସେ ଭାଇଚାରା ଏବେ ଦୁର୍ଲଭ । ସେ ଦିନର କୃଷକ ଓ ନାଉରିଆର ମନଖୋଲା ଗୀତ କ୍ରମଶଃ ଲିଭି ଆସିଲାଣି। ରାଜନୀତିକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଭୋଜିଭାତରେ ଏକତ୍ର ବସିବା କିମ୍ବା ପିଠାପଣା ଦିଆନିଆର ପରମ୍ପରା ଏବେ ପ୍ରାୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ରାଜନୈତିକ ଦଳର ବିବଦମାନ ହୁଁକାରରେ ପଲ୍ଲୀଭୂମି ଯେତିକି ସ୍ତବ୍ଧ, ପଲ୍ଲୀଜୀବନ ସେତିକି ଆତଙ୍କିତ। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ରୀତିନୀତି ମଧ୍ୟ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତିପଥ ବଦଳାଇ ଦେବାରେ ଲାଗିଛି। ଜନ୍ମଦିନରେ ଆଗପରି ମେଳା ବା ପାଲାଟିଏ ହେବାର ଦେଖାଯାଉ ନାହିଁ, ପିଠାପଣା କରାଯିବାର ପରମ୍ପରା ମଧ୍ୟ ଅପସରି ଗଲାଣି। ତା’ ପରିବର୍ତ୍ତେ ବାର୍ଥ-ଡେ ପାଳନ, କେକ୍‌ କାଟିବାର ପ୍ରବଣତା, ଆଧୁନିକ ନାଚଗୀତ ପ୍ରବେଶ କଲାଣି। ପାଲା ଦାସକାଠିଆ ପରି ପ୍ରାଚୀନ କଳା ସଂସ୍କୃତି କ୍ରମଶଃ ଲୋପ ପାଇ ପାଇ ଯାଉଛି। ତା’ ସ୍ଥାନକୁ ଭିଡିଓ, ଦୂରଦର୍ଶନର ରୂପେଲି ପରଦା ଦଖଲ କରିଗଲାଣି। ଏହିପରି ସମୟର ପ୍ରବହମାନ ଧାରାରେ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତି ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି। ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆମ ଜୀବନର ଧାରା। ଏହା ଘଟିବା ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହିଁ ଆମ ପ୍ରଗତିର ଲକ୍ଷଣ। ତେଣୁ ପଲ୍ଲୀଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିବା ସ୍ବାଭାବିକ ଓ ସ୍ବାଗତଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଗତିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାର ଅର୍ଥ ପ୍ରଗତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବା। ମାତ୍ର ଏ ପ୍ରଗତି ସହରାଭିମୁଖୀ ହେବାରେ ନାହିଁ,ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ରୀତିନୀତିକୁ ଆପଣେଇବାରେ ନାହିଁ କି ରାଜନୀତିର ପଶାପାଲିରେ ନାହିଁ। ଆମତ୍ିକ ପରିଚୟ ହରାଇ କେହି କେବେ ନିଜକୁ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବୋଲି କହିପାରି ନାହିଁ। ଆମତ୍ାନୁଶୀଳନ, ସରଳତା, ନିଷ୍କପଟତା, ପାରସ୍ପରିକ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହିଁ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଗତି ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିବ। ଏଥିପାଇଁ ନିଜ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ଅଧିକ ମାର୍ଜିତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ମୋ- ୯୪୩୮୪୬୫୪୭୮
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

‘ବନ୍ଦ’ର ବିକଳ୍ପ ଜରୁରୀ

‘ବନ୍ଦ’ର ବିକଳ୍ପ ଜରୁରୀ

ପେଟ୍ରୋଲ ଓ ଡିଜେଲ ଦର ବୃଦ୍ଧି ବିରୋଧରେ ଗତ ୯ ତାରିଖରେ କଂଗ୍ରେସ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦ ଡାକରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଗୋଟେ ଛୁଟି ମିଳିଗଲା ସଭିଙ୍କ ପାଇଁ- ମୂଲିଆ ମଜୁରିଆଠୁ ହାକିମଙ୍କ ଯାଏ।

ରାଫାଲ ଧୂଆଁ

ରାଫାଲ ଧୂଆଁ

ଭାରତର ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବିଷୟରେ ଯେତେ ଅଳ୍ପ ଆଲୋଚନା ହେବ ସେତେ ଭଲ। ଏହାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ହେଲା ଯେଉଁସବୁ ରାଜନୈତିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ କ୍ଷମତା ହାସଲ କରି କେନ୍ଦ୍ରରେ ସରକାର ଗଢ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରତିରକ୍ଷାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଣଦେଖା କରିଆସିଛନ୍ତି। 

ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ

ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ

ଆକାର ପଟେଲ

ପ୍ରତିରକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦୁଇଟି ବିଷୟରେ ଏବେ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଜୋରଦାର ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିଛି। ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଫ୍ରାନ୍ସଠାରୁ ଭାରତ ରାଫେଲ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ କିଣିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ହେଉଛି ଆମେରିକା ସହ ଭାରତର ୨+୨ କଥାବର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛି। ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସାଧାରଣତଃ ଖୁବ୍‌ କମ୍‌ ଲୋକଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ଥାଏ। ବିଶେଷତଃ ଯେଉଁମାନେ ଏହା...

ସ୍କୁଲ ନୁହେଁ ମନ୍ଦିର

ସ୍କୁଲ ନୁହେଁ ମନ୍ଦିର

ପ୍ରକାଶ ତ୍ରିପାଠୀ

ଚଳିତ ମାସ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶନିବାର ଦିନ ସକାଳୁ ମନଟା ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା। ସରକାରୀ ଛୁଟି ସତ୍ତ୍ୱେ  ଅନ୍ୟ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପରି ନିତ୍ୟକର୍ମରେ ମୋର ତତ୍ପରତା ବିସ୍ମୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା ଘର ଲୋକଙ୍କ ମନରେ। ମୁଁ କ୍ରମଶଃ ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇପଡୁଥିଲି କେତେ ଶୀଘ୍ର ସେଇ ମନ୍ଦିରରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚତ୍ ପାରିବି। ଏ ସେହି ମନ୍ଦିର, ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘ ୩୭ ବର୍ଷ ତଳେ ମୋ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ମୂଳଦୁଆର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ପଡ଼ିଥିଲା। ଏ ସେହି ମନ୍ଦିର, ଯାହା ପାଇଁ ଆଜି ମୁଁ ମୋର ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛି। ଏ ସେହି ମନ୍ଦିର, ଯାହାର ଅବଦାନ ମୋର ସ୍ଥିତି, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ପ୍ରତିଟି ଅଣୁରେ ଭରିରହିଛି। ଏହି ମନ୍ଦିର ହେଉଛି ମୋ ସ୍କୁଲ, ମୋ ନିଜ ସ୍କୁଲ। ମୋ ସ୍କୁଲର ପୁରାତନ ଛାତ୍ର ଅନୁଜମାନଙ୍କ ...

ପରମାଣୁ ବୈଜ୍ଞାନିକ

ପରମାଣୁ ବୈଜ୍ଞାନିକ

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ଜିତେନ୍ଦ୍ର

ପରମାଣୁ ଶକ୍ତି ଆୟୋଗ ବା ଆଟମିକ୍‌ ଏନର୍ଜୀ କମିଶନ (ଏଇସି) ପରମାଣୁ ଶକ୍ତି ବିଭାଗ (ଡିଏଇ)ର ପରିଚାଳନା ସଂସ୍ଥା ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦେଶର ପରମାଣୁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା ସକାଶେ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା। ଭାରତରେ ପରମାଣୁ ବୈଜ୍ଞାନିକଙ୍କ ଗବେଷଣା କାର୍ଯ୍ୟର ଆୟୋଜନ ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ଆୟୋଗର ନିଜସ୍ବ ପରୀକ୍ଷାଗାରରେ ପରମାଣୁ ଗବେଷଣାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ଜଣେ ପୋଲିସ ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ନିର୍ବାଚିତ ପ୍ରତିନିଧିଙ୍କ ଜିଭ କାଟିଦେବାକୁ ଧମକ ଦେଇ ଚର୍ଚ୍ଚାର ପରିସରକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ବିଧାୟକ କିମ୍ବା ସାଂସଦ ପୋଲିସ ବାହିନୀର ମନୋବଳକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବା ଭଳି କିଛି ମନ୍ତବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ତେବେ ଏଭଳି କରାଯିବ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ। ଅନନ୍ତପୁର ଜିଲାର କାଦିରି ଥାନା ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ମାଧବ ଶାସକ ଦଳର ସାଂ...

ଫାଇଦାରେ କଶ୍ମୀର ବାବୁ

ଫାଇଦାରେ କଶ୍ମୀର ବାବୁ

ଦିଲ୍ଲୀକା ବାବୁ/ ଦିଲୀପ ଚେରିଏନ୍‌

ଜମ୍ମୁ-କଶ୍ମୀରରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ଶାସନ ଲାଗୁ ହେବା ଯୋଗୁ ରାଜ୍ୟ କ୍ୟାଡର ବାବୁମାନେ ବେଶ୍‌ ଫାଇଦାରେ ଅଛନ୍ତି। କାରଣ ପ୍ରଶାସନରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦପଦବୀ ମିଳିଛି। ୧୯୮୬ ବ୍ୟାଚ୍‌ ଜମ୍ମୁ-କଶ୍ମୀର କ୍ୟାଡର ଆଇଏଏସ୍‌ ଅଫିସର ତଥା ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ବି.ବି. ବ୍ୟାସ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ଉପଦେଷ୍ଟା ଭାବେ ପୁନର୍ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି। ସେହିପରି ରାଜ୍ୟ କ୍ୟାଡରର ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଆଇଏଏସ୍‌ ଅଫିସର ଖୁର୍ଶିଦ ଅହମଦ ଗନାଇ ଏବଂ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଆଇପିଏସ୍‌ ଅଫିସର କେ. ବିଜୟ କୁମାର ମଧ୍ୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ର ସମତୁଲ ...

ଅନ୍ତହୀନ ତିନୋଟି ସମସ୍ୟା

ଅନ୍ତହୀନ ତିନୋଟି ସମସ୍ୟା

ମନ-ମାନଚିତ୍ର / ଡ. ନରହରି ବେହେରା

ପ୍ରାତଃଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ଗୋବିନ୍ଦବାବୁ କହିଲେ, ତୁମେ ମହାଭାରତର ଯକ୍ଷ-ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମ୍ବାଦ ପଢ଼ିଛ? ଯକ୍ଷ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ- କେଉଁ ବ୍ୟାଧିର ଶେଷ ନାହିଁ? ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଥିଲେ, ଲୋଭରୂପକ ବ୍ୟାଧିକୁ ଉପଶମ କରିହେବ ନାହିଁ। ଆଚ୍ଛା, ତୁମେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହୋଇଯାଅ ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯକ୍ଷ ଭାବରେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଅ। ମୁଁ ଦେଖିବି ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ...

ଧର୍ମରେ ଖେଚୁଡ଼ି

ଧର୍ମରେ ଖେଚୁଡ଼ି

ନାରାୟଣ ପଣ୍ଡା

ଏକଦା ଭକ୍ତପ୍ରବର ହନୁମାନଙ୍କୁ ଭୀମ ପଚାରିଲେ- ଭାଇ ହନୁମାନ, ତୁମେ କ’ଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାମଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍‌ ଜ୍ଞାନ କର? ହନୁମାନ ହସି କହିଲେ,- ”ଶ୍ରୀନାଥେ ଜାନକୀନାଥେ ଅଭେଦଃ ପରମାତ୍ମନି, ତଥାପି ମମ ସର୍ବସ୍ବଃ ରାମଃ କମଳଲୋଚନଃ।“ ଅର୍ଥାତ୍‌ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ। ତଥାପି କମଳଲୋଚନ ଶ୍ରୀରାମ ହେଉଛନ୍ତି ମୋର ଜୀବନସର୍ବସ୍ବ। କାରଣ ରାମଙ୍କ ଭାବ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ମହିଳାମାନେ ସ୍ବାମୀଙ୍କୁ ସତ୍‌ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ନିଜର ସୁଖସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ବାମୀଙ୍କୁ ଚୋରି କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଘଟଣା କ୍ୱଚିତ୍‌ ଦେଖାଯାଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ବେଙ୍ଗାଲୁରୁଠାରେ ଘଟିଛି। ମହାଦେବୀ ନାମ୍ନୀ ୨୮ ବର୍ଷୀୟା  ଜଣେ ମହିଳା ତାଙ୍କ ସ୍ବାମୀଙ୍କୁ ସୁନାଚେନ୍‌ ଛିଡାଇ ଆଣିବା ଭଳି କୁପ୍ରରୋଚନା ଦେଇଥିବାରୁ ଶେଷରେ ଗିରଫ ହୋଇଛନ୍ତି। ବାଲାରି ଜିଲାର ହୁବିନା ହଡାଗଳି ଥାନାରେ ଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତରେ ଏକ ମାମଲା ରୁଜୁ ହୋଇଛି। କୁମ୍ବାଲଗୋଡୁର ବାସିନ୍ଦା ଏହି ମହିଳା ଜଣକ ବଦଖର୍ଚ୍ଚ କରି ବେଶ୍‌ ଅୟସରେ ...

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ବାସ୍ତବ ଆହ୍ବାନ

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ବାସ୍ତବ ଆହ୍ବାନ

କେନ୍ଦ୍ର ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ଅରୁଣ ଜେଟ୍‌ଲୀ ତାଙ୍କର ଏକ ବୃହତ୍‌ ନୀତିଗତ ପଦକ୍ଷେପ ସ୍ବରୂପ ତିନୋଟି ରାଷ୍ଟ୍ରାୟତ୍ତ ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ଯୋଡ଼ି ଭାରତର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ବ୍ୟାଙ୍କ କରିବା ଲାଗି ସୋମବାର ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ସେହି ବ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ବ୍ୟାଙ୍କ ଅଫ୍‌ ବରୋଦା (ବିଓବି), ବିଜୟା ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ଦେନା ବ୍ୟାଙ୍କ। ୨୦୧୮ ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସର ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଏହି ସମ୍ମିଳିତ ବ୍ୟାଙ୍କର ବଜାର ଅଂଶ ହେଉଛି ଜମା କ୍ଷେତ୍ରରେ ୭.୨ ପ୍ରତିଶତ ଓ ଋଣ ପ୍ରଦାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ୬.୮ ପ୍ରତିଶତ। ଫଳରେ ଜମା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ଦେଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ଋଣ ପ୍ରଦାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ପରିଣତ ହେବ। ପୁଣି ଏହି ମିଶ୍ରିତ ବ୍ୟାଙ୍କର ସାରା ଦେଶରେ ପ୍ରାୟ ୯୫୦୦ ଶାଖା ଥିବାରୁ ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏ...

ପାକିସ୍ତାନର ଭବିଷ୍ୟତ

ପାକିସ୍ତାନର ଭବିଷ୍ୟତ

ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର

ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ମାନଦଣ୍ଡ, ଆୟତନ ଓ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ପାକିସ୍ତାନ ଏକ ମଧ୍ୟମବର୍ଗର ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ର। ଏହାର ମାନବ ସମ୍ପଦ ସୁଗଠିତ, ବଳବାନ୍‌ ଓ ଦେଶ ଉତ୍ତମମାନର ସୈନିକ, ଚାଷୀ ଓ କାରିଗରରେ ଭରପୂର। ପଞ୍ଜାବ ପ୍ରଦେଶରେ ଜଳସେଚିତ ଜମି, ସିନ୍ଧୁନଦୀ ଓ ତାହାର ଶାଖାନଦୀ, ବେଲୁଚିସ୍ତାନର ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ଗ୍ୟାସ, ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳର ପ୍ରାକୃତିକ ଦୃଶ୍ୟ, ଗିରିଶୃଙ୍ଗ, କରାଚୀର ବ୍ୟବସାୟିକ ପରମ୍ପରା, ଆରବ ସାଗର ସନ୍ନିହିତ ସୁଦୀର୍ଘ ଉପକୂଳର ଅବସ୍ଥିତି ହେତୁ ପାକିସ୍ତାନ ଏକ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ର ହେବାର ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ବାଂଲାଦେଶ ମୁକ୍ତିଯୁଦ୍ଧ (୧୯୭୧)ରେ ଦେଶ ଦ୍ୱିଖଣ୍ଡିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପାକିସ୍ତାନ ବିଶ୍ୱର ...