ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ବଦଳି ଯାଉଥିବା ଗାଁ

ବଦଳି ଯାଉଥିବା ଗାଁ

ମନ-ମାନଚିତ୍ର/ ଡ. ନରହରି ବେହେରା
ପଲ୍ଲୀଭୂମି ପ୍ରକୃତିର ନୈସର୍ଗିକ ସୁଷମାର ଲୀଳାସ୍ଥଳୀ। ପ୍ରାକୃତିକ ସୁଷମାର ଏହି ମଧୁମୟ ପରିବେଶ ପଲ୍ଲୀବାସୀଙ୍କୁ କେବଳ ପ୍ରଲୁବ୍ଧ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସରଳ ଜୀବନ ଚର୍ଯ୍ୟାର ମହାମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଥାଏ। ସମ୍ଭବତଃ ନମ୍ର କମ୍ର ପ୍ରକୃତି କୋଳରେ ବଢ଼ିଥିବା ଏହି ସରଳ ଅଧିବାସୀଗଣ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଆପଣାର ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା ଶିଖିଛନ୍ତି। ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଦୋଳ, ପଣାସଂକ୍ରାନ୍ତି, ରଜ ପ୍ରଭୃତି ପର୍ବପର୍ବାଣି ବା ବିବାହ, ବ୍ରତ ସମୟରେ ସେମାନେ ଏମିତି ଆପଣାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଯେ, ଜଣାଯାଏ ସତେ ଯେମିତି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ଲୋକ। ସହରୀ ଜୀବନ ପରି ଆମତ୍କୈନ୍ଦ୍ରିକତା ପଲ୍ଲୀଜୀବନରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା, ହସଖୁସିରେ ଚଳିବା, ଗ୍ରାମ୍ୟ ଜୀବନର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା। ସତେ ଯେମିତି ବେଦର ସେହି ‘ସଂଗଚ୍ଛଧ୍ୱଂ ସଂବଦଧ୍ୱଂ...’ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି କେଉଁ ଅନାଦି କାଳରୁ। ବଣରେ ଥିବା କଣ୍ଟାଗୁଡ଼ିକ ଯେମିତି ପ୍ରକୃତି ଦ୍ୱାରା ଆପଣାଛାଏଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ କୌଣସି ହାତ ହତିଆର ଦରକାର ପଡ଼ି ନ ଥାଏ, ସେହିପରି ପଲ୍ଲୀବାସୀ ପ୍ରକୃତିବଶତଃ ପ୍ରକୃତିକୋଳରୁ ଏହି ସରଳତା ଶିକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ସରଳତା ଯୋଗଁୁ ସେମାନେ କୌଣସି କଥାକୁ ସହଜରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଅନେକ ସମୟରେ ଏହି ସରଳତା ଯୋଗୁ ସେମାନେ ଅଜ୍ଞତା, ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅପସଂସ୍କୃତିର ଶିକାର ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ, ଶୋକ, ଦୁଃଖ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ମନୁଷ୍ୟ ଯୁକ୍ତିବାଦୀ ହେଲେ ବିଜ୍ଞ ହୋଇପାରେ, ମାତ୍ର ସରଳ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ସରଳତା ନ ରହିଲେ ମାନବିକତା ଦୂରେଇଯାଏ। କପଟାଚାର ବୃଦ୍ଧିପାଏ। ପଲ୍ଲୀବାସୀ ଯୁକ୍ତିବାଦୀ ନୁହନ୍ତି। ତେଣୁ କପଟାଚାର, ହିଂସା, ଦ୍ୱେଷ ସହଜରେ ସେମାନଙ୍କୁ କବଳିତ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ଦୁଃଖଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜର୍ଜରିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ସତ, ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ସରଳତାକୁ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଚିର ସହଚର। ଆରଣ୍ୟକ ସଭ୍ୟତାଠାରୁ ଆଧୁନିକ ସଭ୍ୟତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏ ମାନବ ସମାଜର ଗତି ଯୋଗୁଁ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ପାରିଛି। ସେହିପରି ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତି ସବୁବେଳେ ମୋଡ଼ ବଦଳାଇଛି। ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟପଟ ଆଉ ପ୍ରାୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ଏବେ ଅଧିକାଂଶ ଗାଁ ଆଗ ପରି ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳ ହୋଇ ରହିନାହିଁ। ଗାଁ ଗାଁକୁ ପକ୍‌କା ସଡ଼କ ସଂଯୋଗ କରୁଛି। ବିଜୁଳି ଆଲୁଅରେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ହସି ଉଠୁଛି। ଏବେ ଗାଁ ଗାଁରେ ବେତାର, ଦୂରଦର୍ଶନ ପରି ଗଣମାଧ୍ୟମ। ସହର ପରି ଗାଁ ଗାଁରେ ହକର ବୁଲି ବୁଲି ଖବରକାଗଜ ବାଣ୍ଟିଲାଣି। ଗାଁ ଗାଁରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଡାକଘର ଓ ଚିକିସତ୍ାଳୟ । ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅଶିକ୍ଷାର ଅମା ଅନ୍ଧକାର କ୍ରମଶଃ ଦୂରେଇଯାଉଛି। ଗାଁ ଓ ସହର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୂରତା କ୍ରମଶଃ କମି କମି ଯାଉଛି। ଏହାଦ୍ୱାରା ପଲ୍ଲୀ ଜୀବନରେ ଉନ୍ନତି ହେଉଛି ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ଗଭୀରଭାବରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଅତୀତ ପଲ୍ଲୀଜୀବନରୁ ସରସତା ମରି ମରି ଆସୁଥିବାର ଜଣାଯାଏ। ପୂର୍ବ ପରି ପାରିବାରିକ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହସି ଉଠୁଥିବା ଗାଁ ମାଟିର ରଙ୍ଗ କ୍ରମଶଃ ଫିକା ପଡ଼ି ଆସୁଛି। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାରେ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀ ଗାଁ ମାଟିର ମୋହ ତ୍ୟାଗ କରି ସହରାଭିମୁଖୀ ହେବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି। ଗାଁଠାରୁ ସହରରେ ଅଧିକ ସୁଖସୁବିଧା ଅଛି ବୋଲି ସେମାନେ ବିଚାର କରୁଛନ୍ତି। ଗାଁର ଧୂଳିଧୂସରିଆ ବାଟ, ନଡ଼ାଛପର ଘର, ମା’ମାଉସୀର ସ୍ନେହ କି ସାହିଭାଇର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖି ପାରୁନାହିଁ। କୃଷିକର୍ମ, ବେପାର ବଣିଜ କିମ୍ବା ଗ୍ରାମୀଣ ପୂଜାପାର୍ବଣ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ଆଉ ଆଗ୍ରହ ରହୁନାହିଁ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ କରି ଆସୁଥିବା କୌଳିକ ବୃତ୍ତିକୁ ସେମାନେ ଘୃଣା ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଗାଁର ସବୁ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା ଓ ଚଳଣି ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷିତ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ରୂପ ନେଇଛି। ଶ୍ରମବିମୁଖତା ଓ ତଥାକଥିତ ସହରୀ ଜୀବନକୁ ସେମାନେ ଆଭିଜାତ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ ବୋଲି ଧରି ନେଇଛନ୍ତି। ଗାଁର କୌଣସି କର୍ମରେ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ରହୁନାହିଁ। ପଲ୍ଲୀମାଟିରେ ବାସ କରୁଥିବା ଆମତ୍ୀୟସ୍ବଜନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ସତେ ଯେମିତି ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରର ସମ୍ପର୍କ ତୁଟାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ସରକାରୀ ବାବୁମାନେ ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସିବା ପରି କେବେ କେମିତି ସେମାନେ ଗାଁକୁ ବୁଲି ଆସୁଛନ୍ତି, ଓଳିଏ ଘଡ଼ିଏ ରହି ପୁଣି ପଳାଇ ଯାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସହରକୁ ଯାଇ ନ ପାରି ଗାଁରେ ପଡ଼ି ରହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗାଁ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ବା ସମ୍ମାନ ରହୁନାହିଁ। ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଥିବା ଅକୃତ୍ରିମ ସ୍ନେହପ୍ରେମ ଫିକା ପଡ଼ିଗଲାଣି। ସେମାନେ କୌଣସି ନା କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ବଶମ୍ବଦ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି। ପୂର୍ବପରି ପାରିବାରିକ ସମ୍ପର୍କ ଅପେକ୍ଷା କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ପରିଚୟ ନେଇ ବଞ୍ଚତ୍ବାକୁ ସେମାନେ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ତେଣୁ ପୂର୍ବର ସେ ଭାଇଚାରା ଏବେ ଦୁର୍ଲଭ । ସେ ଦିନର କୃଷକ ଓ ନାଉରିଆର ମନଖୋଲା ଗୀତ କ୍ରମଶଃ ଲିଭି ଆସିଲାଣି। ରାଜନୀତିକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଭୋଜିଭାତରେ ଏକତ୍ର ବସିବା କିମ୍ବା ପିଠାପଣା ଦିଆନିଆର ପରମ୍ପରା ଏବେ ପ୍ରାୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ରାଜନୈତିକ ଦଳର ବିବଦମାନ ହୁଁକାରରେ ପଲ୍ଲୀଭୂମି ଯେତିକି ସ୍ତବ୍ଧ, ପଲ୍ଲୀଜୀବନ ସେତିକି ଆତଙ୍କିତ। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ରୀତିନୀତି ମଧ୍ୟ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତିପଥ ବଦଳାଇ ଦେବାରେ ଲାଗିଛି। ଜନ୍ମଦିନରେ ଆଗପରି ମେଳା ବା ପାଲାଟିଏ ହେବାର ଦେଖାଯାଉ ନାହିଁ, ପିଠାପଣା କରାଯିବାର ପରମ୍ପରା ମଧ୍ୟ ଅପସରି ଗଲାଣି। ତା’ ପରିବର୍ତ୍ତେ ବାର୍ଥ-ଡେ ପାଳନ, କେକ୍‌ କାଟିବାର ପ୍ରବଣତା, ଆଧୁନିକ ନାଚଗୀତ ପ୍ରବେଶ କଲାଣି। ପାଲା ଦାସକାଠିଆ ପରି ପ୍ରାଚୀନ କଳା ସଂସ୍କୃତି କ୍ରମଶଃ ଲୋପ ପାଇ ପାଇ ଯାଉଛି। ତା’ ସ୍ଥାନକୁ ଭିଡିଓ, ଦୂରଦର୍ଶନର ରୂପେଲି ପରଦା ଦଖଲ କରିଗଲାଣି। ଏହିପରି ସମୟର ପ୍ରବହମାନ ଧାରାରେ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ଗତି ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି। ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆମ ଜୀବନର ଧାରା। ଏହା ଘଟିବା ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହିଁ ଆମ ପ୍ରଗତିର ଲକ୍ଷଣ। ତେଣୁ ପଲ୍ଲୀଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିବା ସ୍ବାଭାବିକ ଓ ସ୍ବାଗତଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଗତିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାର ଅର୍ଥ ପ୍ରଗତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବା। ମାତ୍ର ଏ ପ୍ରଗତି ସହରାଭିମୁଖୀ ହେବାରେ ନାହିଁ,ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ରୀତିନୀତିକୁ ଆପଣେଇବାରେ ନାହିଁ କି ରାଜନୀତିର ପଶାପାଲିରେ ନାହିଁ। ଆମତ୍ିକ ପରିଚୟ ହରାଇ କେହି କେବେ ନିଜକୁ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବୋଲି କହିପାରି ନାହିଁ। ଆମତ୍ାନୁଶୀଳନ, ସରଳତା, ନିଷ୍କପଟତା, ପାରସ୍ପରିକ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହିଁ ପଲ୍ଲୀଜୀବନର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଗତି ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିବ। ଏଥିପାଇଁ ନିଜ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ଅଧିକ ମାର୍ଜିତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ମୋ- ୯୪୩୮୪୬୫୪୭୮

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଖେଳ

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଖେଳ

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ ପ୍ରତିବର୍ଷ ବିଜ୍ଞାନାଗାରରେ କୋଟି କୋଟି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ କଟାଯାଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ସରକାରରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି ମଣିଷଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ଏହା ନିହାତି ଦରକାର। ସେମାନଙ୍କ ଧାରଣା ଯେକୌଣସି ଜିନିଷ ମଣିଷ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାଣୀଠାରେ ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଥିବା ଜରୁରୀ। ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଏହା କ’ଣ ସତରେ ମଣିଷକୁ ନିରାପଦ କରୁଛି? ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ଉଦ୍ଭାବିତ କୌଣସି ନୂଆ ଔଷଧକୁ କେବଳ ପକ୍ଷୀଠାରେ ହିଁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଉଛି। ଏହାକୁ କ’ଣ କୁକୁରଠାରେ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇପାରିବ? ତେଣୁ କାହିଁକି ମୂଷାଠାରେ ପରୀକ୍ଷିତ ଔଷଧ ମଣିଷକୁ ଦିଆଯିବ? ...

 ପରୀକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ରରେ ସିସି ଟିଭି

ପରୀକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ରରେ ସିସି ଟିଭି

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର ଏବେ ଯୁକ୍ତ ୨ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରୀକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ସିସି ଟିଭି ଲାଗିବ ବୋଲି ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାହା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ବା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସ୍ତରୀୟ ପରୀକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ରରେ ଲଗାଇବାକୁ ମନସ୍ଥ କରାଯାଇଛି। ତେବେ ଏହି ସିସି ଟିଭି ଲାଗିବା ନେଇ ମିଶ୍ର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଛି। କେତେକେ କହୁଛନ୍ତି, କିଛି ନ ହେଲେ ବି ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀ, ପରୀକ୍ଷା ନିୟନ୍ତ୍ରକ, କେନ୍ଦ୍ର ଅଧୀକ୍ଷକ ଓ ଅଭିଭାବକମାନଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ଟିକେ ରହିବ। ସେମାନେ ଅସତ୍‌ ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ ବା ସେ ପାଇଁ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇଥର ଭାବିବେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଏହାକୁ ପ୍ରଭାବୀ ବୋଲି ଭାବୁନାହାନ୍ତି। ...

ପ୍ରଜ୍ଞା, ମେଧା ଓ ଯୋଗ

ପ୍ରଜ୍ଞା, ମେଧା ଓ ଯୋଗ

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା ଶରୀର ଏକ ରଥ, ଯହିଁରେ ଜୀବ ହେଉଛି ରଥୀ ବା ଆରୋହୀ। ଏ ରଥରେ ବୁଦ୍ଧି ସାରଥି, ମନ ଲଗାମ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଅଶ୍ୱ ଏବଂ ବିଷୟ ହେଉଛି ଗନ୍ତବ୍ୟ ମାର୍ଗ। ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଆଲୋକରଶ୍ମିକୁ ଯବ କାଚରେ କେନ୍ଦ୍ରୀଭୂତ କରି ଯେପରି ଅଗ୍ନି, ତାପ ଓ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇପାରେ ଠିକ୍‌ ସେପରି ଯୋଗସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଶରୀର, ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରି ସୁସ୍ଥ, ସବଳ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଜୀବନ ଲାଭ କରାଯାଇପାରେ। ଯୋଗସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତଃକରଣକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ପ୍ରାରବ୍ଧ ବା ଭାଗ୍ୟଫଳର ସଦୁପଯୋଗ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଲେସ୍‌ବିଆନ୍‌, ଗେ, ବାଇସେକ୍ସୁଆଲ ଆଣ୍ଡ୍‌ ଟ୍ରାନ୍ସଜେଣ୍ଡର (ଏଲ୍‌ଜିବିଟି) ବର୍ଗ ଜୁନ୍‌କୁ ‘ପ୍ରାଇଡ୍‌ ମନ୍‌ଥ’ ବା ଗର୍ବର ମାସ ଭାବେ ପାଳନ କରୁଥିବା ବେଳେ କଲିକତାରେ ଜଣେ କିନ୍ନର ଚାକିରି ପାଇଁ ସାକ୍ଷାତ୍‌କାର ଦେବା ବେଳେ ଅଶ୍ଳୀଳତାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ପଦାକୁ ଆସିଛି। ଇଂଲିଶ ଓ ଭୂଗୋଳରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ହରିନ୍ମୟୀ ଦେ ଯୌନ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରେ ସୁଚିତ୍ରା ଦେ ଭାବେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ। ଘରେ ବୃଦ୍ଧା ମା’ ଥିବାରୁ ସଂସାର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଚାକିରି ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ସମୟ ଆଜି

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ସମୟ ଆଜି

୧୭ ଜୁନ୍‌, ୨୦୧୮ରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ଦାମୋଦରଦାସ ମୋଦିଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ନୀତି ଆୟୋଗର ୪ର୍ଥ ଗଭର୍ନିଂ କାଉନ୍‌ସିଲ ବୈଠକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଏଥିରେ ଓଡ଼ିଶା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଯୋଗ ଦେଇ ନ ଥିବାରୁ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ରାଜ୍ୟଯାଏ ରାଜନୈତିକ ବାତାବରଣ ସରଗରମ ରହିଛି। ଏହି ବୈଠକରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜାତୀୟ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ଯୋଜନା (ଏନ୍‌ଏଚ୍‌ପିଏସ୍‌) ବା ‘ଆୟୁଷ୍ମାନ୍‌ ଭାରତ’ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପାଲଟିଥିଲା। ସମ୍ଭବତଃ ଏହି ଯୋଜନାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାମିଲ ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ପୂର୍ବରୁ କହି ଦେଇଥିବାରୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବୈଠକରେ ଯୋଗ ଦେଲେ ନାହିଁ ବୋଲି ଆଲୋଚନା ହେଉଛି। ତେବେ ବୈଠକର ଦିନକ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଦେଇଥିବା ଚିଠିକୁ ତର୍ଜମା କଲେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗ ନେଇ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ ଜଣାପଡ଼ିଯାଉଛି। ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ରାଜ୍ୟ ବ୍ୟାପାରରେ କେନ୍ଦ୍ରର ଅତ୍ୟଧିକ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବୈଠକରୁ ଦୂରେଇ ରଖିଥିବା ବୁଝାପଡ଼ୁଛି। କେବଳ ଓଡ଼ିଶା ନୁହେଁ। ଦିଲ୍ଲୀରେ ମଧ୍ୟ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଯେଉଁଭଳି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଉଛି ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ପକାଇଛି। ସେହିଭଳି ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ପଞ୍ଜାବ ଭଳି କେତେକ ରାଜ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନା ସହ ଏକମତ ହୋଇପାରି ନ ଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ...

 ପାଠକ ଶୂନ, ଲେଖକ ବେଶି

ପାଠକ ଶୂନ, ଲେଖକ ବେଶି

ଡ. ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ରଥ ତାହା ସାହିତ୍ୟ ପଦବାଚ୍ୟ, ଯାହା ପାଠକ ମନକୁ ସୁନାସୂତାରେ ବାନ୍ଧିରଖେ। ତାହା ସଫଳ ଗଳ୍ପ, ଯାହା ପାଠକ ମନକୁ ଚହଲାଇଦିଏ, କିଛି କିଛି ଭଲ ବାଟ ବତାଏ, ଦରକାର ପଡିଲେ ଚାଲି ଶିଖାଏ। ତାହା ସଫଳ କବିତା, ଯାହା ପାଠକ ମନରେ ଭାବାନ୍ତର ସୃଷ୍ଟି କରେ, ବାସ୍ତବତା ସହିତ କଳ୍ପନାର ସମନ୍ବୟ କରିପାରେ। କବିତା କମ୍‌ ଶବ୍ଦରେ ଅଧିକ କଥା କହେ। ଗଳ୍ପ ସରିଗଲେ ନ ସରିଲା ପରି ଲାଗେ, କବିତା ସରିଗଲେ ଆଉ କିଛି କଥା ବୁଝିବା ପାଇଁ ବାକି ରହିଗଲା ପରି ଲାଗେ। ତାହା ସଫଳ ଉପନ୍ୟାସ, ଯାହା ଆଉ ଏକ ଦୁନିଆକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସ୍ନାୟୁରେ ଶିରାରେ ସଞ୍ଚରିତ ହୋଇଯାଏ ଅନେକ ହସଲୁହ, ସୁଖଦୁଃଖ, ଶାନ୍ତି ...

ରାମରାଜ୍ୟ ଓ ଗଣତନ୍ତ୍ର

ରାମରାଜ୍ୟ ଓ ଗଣତନ୍ତ୍ର

ଅରୁଣ ଦାସ ବାଲ୍ମିକୀଙ୍କ ରାମାୟଣ ପଢିଲା ପରେ ସମସ୍ତେ ରାମରାଜ୍ୟ କ’ଣ ଜାଣିଲେ। ମର୍ଯ୍ୟାଦାପୁରୁଷ ରାମ ଜଣେ ପ୍ରଜାବତ୍ସଳ ଓ ଆଦର୍ଶ ରାଜା ଥିଲେ। ଏପରି କି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମତକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟତମା ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିତାଡ଼ିତ କରିଥିଲେ। ଏଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅନୁମେୟ ଯେ ରାଜତନ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଜନତାଙ୍କ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଯାଇ ସ୍ବୟଂ ରାଜା ନିଜ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନରେ କଠୋର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରନ୍ତି। ସେହିପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୩୮୦ରେ ଗ୍ରୀସ୍‌ ଦାର୍ଶନିକ ପ୍ଲାଟୋ ଯେଉଁ ଦି ରିପବ୍ଲିକ ରଚନା କରିଥିଲେ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଆଇଡ଼ିଆଲ ଷ୍ଟେଟ, ବା ଆଦର୍ଶ ରାଜ୍ୟ ଓ ଫିଲୋସଫର କିଙ୍ଗ୍‌ ବା ଦାର୍ଶନିକ ରାଜାର କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମାଜରେ କୁସଂସ୍କାର ଏବଂ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଯେ ମଣିଷକୁ କେତେ ତଳକୁ ନେଇଯାଏ, ତା’ର ସଦ୍ୟତମ ଉଦାହରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ବିହାର ରାଜ୍ୟର ପୁର୍ନିଆ ଜିଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆମନା ବଂଶ ବିଟା ଗାଆଁରେ। ୪୦ବର୍ଷ ବୟସ୍କା ଜନୈକା ମହିଳାଙ୍କୁ ଗୁଣିଗାରେଡି ସନ୍ଦେହରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ପିଟିପିଟି ମାରିଦେଇଛନ୍ତି। ମୃତ ମହିଳା ଜଣକ ହେଉଛନ୍ତି ପାର୍ବତୀ ମୁର୍ମୁ। ମୃତ ମହିଳାଙ୍କ ଝିଅର ବୟାନ ଅନୁଯାୟୀ, ତାଙ୍କର ଦାଦା ଦୀର୍ଘ ଦେଢ଼ବର୍ଷ ହେଲା ରୋଗରେ ପଡ଼ିଥିଲେ। ଯେତେ ଚିକିତ୍ସା କରାଗଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଭଲ ନ ହେବାରୁ ସୋମବାର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଦାଦାଙ୍କ ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଅନୁଯାୟୀ, ...

 ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ଠକେଇ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ଠକେଇ

ଗ୍ଲୋବାଲ ଫାଇନାନ୍‌ସିଆଲ ଇନ୍‌ଫର୍ମେଶନ କମ୍ପାନୀ ‘ଏକ୍ସପେରିଆନ୍‌’ ୧୮ ଜୁନ୍‌, ୨୦୧୮ରେ ଭାରତୀୟଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରକାଶ କରି କହିଛି ଯେ ଏଠାକାର ୨୫ ପ୍ରତିଶତ ନାଗରିକ ଆର୍ଥିକ ଠକେଇର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହା ପଛରେ ରହିଛି ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ କାରବାର। କିଛି ସୁବିଧା ଓ ସେବା ପାଇବା ପାଇଁ ୫୧ ପ୍ରତିଶତ ଭାରତୀୟ ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ତଥ୍ୟକୁ ଅନାୟାସରେ ଦେଇଦେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି। ଆଜିର ଡିଜିଟାଲ ଯୁଗରେ ପ୍ରାୟ ପ୍ରତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍‌ ମାଧ୍ୟମରେ କାରବାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି। ଏକ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ବୈଷୟିକ ବିକାଶ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗାତ୍ମକ ଦିଗ ସହ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ପ୍ରବଳ ...

ଦୀପ ତେଜିଲେ ହାତ ଚିକ୍କଣ

ଦୀପ ତେଜିଲେ ହାତ ଚିକ୍କଣ

ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମିଶ୍ର ମାତ୍ର ଛ’ବର୍ଷର ଝିଅ ଲକ୍ଷ୍ମୀ। ଦରିଦ୍ର ମାତାପିତାଙ୍କ କାରୁଣ୍ୟ ତାକୁ ବିଚଳିତ କରେ। ଗ୍ରାମର ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ନୀଳମାଧବଙ୍କ ଉପରେ ତା’ର ପ୍ରଗାଢ ବିଶ୍ୱାସ। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ଦର୍ଶନ କରି ତା’ ନିଜର ତଥା ପରିବାରର ଦୈନ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଲିପ୍ସା ତା’ ମନ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି। ହେଲେ ଭଜନକୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଗହଳଚହଳରେ ସଦା ପ୍ରକମ୍ପିତ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା କଷ୍ଟକର। ଦିନେ ବୈଶାଖର ନିଛାଟିଆ ଝାଞ୍ଜି ଦି’ପହରେ ସେ ସାହସ କରି ଘରୁ ଗୋଡ କାଢିଲା ଓ ମନ୍ଦିର ସଂଲଗ୍ନ ଝଙ୍କାଳିଆ କୃଷ୍ଣଚୂଡା ଗଛମୂଳେ ଠିଆ ହେଲା। କ୍ଷୁଦ୍ର ବାତାୟନ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଦେଖିଲା- ଗର୍ଭଗୃହର ଅନ୍ଧକାର ଭେଦକରି ପ୍ରଭୁ ସତେଯେମିତି ...

ରହସ୍ୟ ଖୋଲିବ କୁଞ୍ଚି

ରହସ୍ୟ ଖୋଲିବ କୁଞ୍ଚି

ସୁଧୀର କୁମାର ନାୟକ କୁଞ୍ଚି ମନ ଦୁଃଖ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅବହେଳା ପାଇଁ ସେ ଆଜି ଲଜ୍ଜିତ, ଚର୍ଚ୍ଚିତ। ତା’ ହଜିବା କଥାଟା ରାଜ୍ୟ ବାହାରକୁ ବି ଚାଲିଗଲାଣି। ବାସ୍ତବିକ ସେ କ’ଣ ଯାହିତାହି କୁଞ୍ଚି, ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରନତ୍ଭଣ୍ଡାରର କୁଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠି ଅଛି ସୁନା, ରୁପା, ହୀରା, ନୀଳା, ମୋତି, ମାଣିକ, କାହିଁରେ କେତେ। କୁଞ୍ଚି ନିଜକୁ ନିଜେ ପଚାରୁଛି ଏତେ ନୀତିନିୟମ, କଟକଣାର ଦ୍ୱାର ଡେଇଁ ସେ ହଜିଗଲା କିପରି? ସେ ନିଜେ ହଜିଲା, ନା ତାକୁ କିଏ ହଜାଇଲା? କୁଞ୍ଚି ହଜିବାର ତନାଘନା ଭିତରେ ତାହାର ନକଲ (ଡୁପ୍ଲିକେଟ୍‌ କାଠି) ମିଳିଛି, ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ପୁଅଝିଅଙ୍କ ନାମକରଣ କରିବା ପାଇଁ ବାପାମା’ମାନେ ଶବ୍ଦ ଯୋଗାଡ଼ରେ ଲାଗିଥାଆନ୍ତି କାହିଁ କେତେ ଦିନରୁ। ଏଥିପାଇଁ ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ଲୋଡ଼ିଥାଆନ୍ତି। ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ନାଗପୁର ଅଞ୍ଚଳର ଏକ ଦମ୍ପତି ସେମାନଙ୍କ ନବଜାତ ଶିଶୁପୁତ୍ରର ନାମକରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅଭିନବ ଉପାୟ ଆପଣାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏଥିପାଇଁ ୩ଟି ନାଁ ବାଛିଥିଲେ। ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନେ ଭୋଟ ଦେଇ ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ନାଁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରଚାରପତ୍ର ଲାଗିବା ସାଙ୍ଗକୁ ବାଲାଟ୍‌ ବକ୍ସ ବି ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥିଲା। ଗୋଣ୍ଡିଆ ଜିଲାର ଦେଓରି ତାଲୁକା ଅନ୍ତର୍ଗତ ମିଥୁନ ଏବଂ ମାନ୍‌ସି ବ୍ୟାଙ୍ଗ୍‌ ଏଭଳି ଏକ ଅଭିନବ ଉପାୟ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି। ଏପ୍ରିଲ ୫ରେ ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନର ନାମକରଣ ପାଇଁ ଜୁନ୍‌ ୧୫ରେ ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ...

Model This Week

ପ୍ରଭାତ